W WYKONYWANIU ZAWODU

Obie autorki podkreślały wagę deontologii w wykonywaniu zawodu pedagoga specjalnego. Uważały, że zawód ten stanowi powołanie, jest „służ­bą społeczną, zależną od tego, kim jest człowiek, który ją pełni . W deontologii pedagoga specjalnego ważne jest, zdaniem Grzegorzew­skiej i Doroszewskiej, „człowieczeństwo” pedagoga. Ilustruje to znane zdanie Grzegorzewskiej (1996, s. 21): „Wartość człowieka jest najcenniejszą warto­ścią świata, jej ciężar gatunkowy przeważa wszystko w życiu jednostek i społeczeństw”. „Grozę przyszłości” widzi Grzegorzewska w „odwróceniu się od Człowieka” (Grzegorzewska 1996, s. 72).  Nawiązując do czasu wojny, Grzegorzewska 1996, s. 51) kreśli diagnozę aktualną również dla naszych czasów: „Zło rozpętało się burzliwie po świe­cie, łamie i druzgoce wszystko, co mu staje w rozwoju na przeszkodzie. Potworny zalew zła objął prawie cały świat, niszczycielski huragan mordów i pożogi ogarnął ziemię… Miliony ludzi giną, miliony ulegają złu i upadają moralnie, miliony ludzi toną w odmęcie zła”.Ten pesymistyczny obraz nie jest jednak sytuacją bez wyjścia, gdyż wprawdzie „objawił się człowiek na nizinach zła”, ale także „objawił się Człowiek na wyżynach dobra” (Grzegorzewska 1996, s. 51). Antytezą zła jest dobroć, a ona jest ,jedną z podstawowych właściwości dobrego nauczy­ciela wychowawcy” (tamże s. 47). On wychowuje ku dobroci, bo „dobroć rodzi dobroć” (tamże s. 48).